تازه ترین خبر
*
هرات: سی پولیس به اتهام اخاذی از وظيفه سبکدوش شد
***
پلخمری: یک رویداد ترافیکی يک کشته وهشت مجروح بجا گذاشت
***
نيمروز: 5 غيرنظامي ديگر قرباني انفجار ماين شدند
***
سه ملیون دالر به وزارت اطلاعات و فرهنگ کمک می شود
***
بغلان: تصادم رينجر پولیس با یک عراده موتر سایکل قربانی گرفت
***
کونړ: سیلابونو لس تنه ووژل
***
نیمرز: شش طالب در خاشرود کشته شدند
***
ريس معارف غور به سه سال حبس محكوم شد
***
زابل: چاودنې څلور ملکي وګړي ووژل
***
هرات: دو سرباز ايتاليايي كشته شدند
***
ارزګان: دقران کريم د سپکاوي پر خلاف سترلاريون وشو
***
لغمان: سېلابونو د لغمان په ولايت کې 11 تنه وژلې
***
هلمند: دبیړنیو مرستو روغتون په کار پيل وکړ
***
پکتيا: د سټو کنډوو کې بمي چاودنه
| در ورای يک درد جانگداز |
| نوشته شده توسط ع - شاهد |
|
شما از کجا اجازه داريد که برای برآوردن اهداف خود، خون بريزيد. اگر سر برکف گرفته ايد و خون خود ميريزيد، اختيار برشماست! اما و صدها اما! ![]() مشکل است حدس زد که در ماجراهای جاری کشورم حقيقت چه است؟. نمايش حوادثی که هر روز يکی پی ديگر به وقوع می پيوندد، سرگيچه گی انسان سرزمين مجبورم را هر روز چه که هر ساعت بيشتر ميسازد و راه را گم تر. دوشنبه هژدهم جدی هيولای جنگی کابل را درنورديد و خون ريخت. اينکه تقصير ازکی و کجا ست، بجايش. اما حادثهء مذکور انسانهای بيشماری را به فکر برد و پرسشهای بيشماری را نسبت به آينده ايجاد کرد. معلوم نيست اين حمله که چند ساعت متوالی را در برگرفت و قربانيان زيادی در قبال داشت، جواب به کدامين تذرع و حسن نيت بود. به حسن نيت کشيدن نامها از لستهای سياه و سفيد و يا ...؟ يک سو از تفاهم و همدلی می گويد و سوی ديگر که نميدانم بیگناه اند و يا ...، با خون خود جواب ميدهد. در اين شکی نيست که ريختن خون دوطرف معاملهء تقابل که متأسفانه افغان اند درد آور است ، اما رنج آور و فغان برانگيزتر از آن، خون آنهای است که بدون پيوستگی و تعهد به يکی از دو جناح بر زمين ميريزد، و يا دارو ندار آدمهای بيگناهی به نيستی کشيده ميشود. نميدانم که جمهوری اسلامی افغانستان با انتباه از حوادث و جريانات مشابه که در ميادين درگيريها به وقوع می پيوندد، چرا يک خط روشن و واضيح را اختيار نميکند. بی نياز از اثبات است که دو گانگی در برخورد کار را بجائی نمی رساند. هدفم اين نيست که جنگ و شرارت و يا عمل بالمثل را ترويج نمايم. ميخواهم بگويم که برای حل مسايل بايد وسايل مؤثر بکار افتد. برای هر مذاکره ای لازم است تا شرايط را مهيا ساخت و امکانات عملی را جستجو نمود. برنامه های که متکی بر اتفاقها و دنباله رو حوادث باشد، نتيجه ای بسود امن نخواهد داشت! آنطرف! مخاطبم مخالفين مسلح دولت افغانستان است: شما از کجا اجازه داريد که برای برآوردن اهداف خود، خون بريزيد. اگر سر برکف گرفته ايد و خون خود ميريزيد، اختيار برشماست! اما و صدها اما! آيا اجازه داريد که برای اهداف تان خون آنانی را بريزيد که در معامله شريک نيستند؟ مبادا به اين نتيجه رسيده باشيد که ريختن خون کسانيکه خارج معامله اند، حق است. جنگ و آنهم باشدت اينچنينی و وسايلی که در آن بکار برده ميشود، کار را به آخر نخواهد برد. بايد دانست که خوف و رعب، اطاعت مؤقتی به دنبال دارد و با رفع عوامل ترس، همراهی ترس خوردگان منتفی است. يک سفارش به شما دارم: از آدرس مقابل شما دست آشتی وتفاهم و مذاکره دراز گرديده و نيروهای مستقر بيرونی در کشور که شما آنرا علت اساسی درگيری ميدانيد بی ميل نيستند که اين تفاهم را تجربه کنند، چرا اين را شما تجربه نميکنيد؟ اگر حضور نيروهای بيرونی علتی بر معلول است، بيآئيد با خوديها و داخلی ها کنار آئيد تا زمينه و بهانهء اين حضور ازميان برداشته شود. اگر اعتماد در ميان نيست، ميشود اخذ ضمانتهای را پيشکش کنيد و آنرا بدست آريد تا علل تشويش از پيمان شکنی آينده، رفع باشد. اگر معتمد ايد که اهداف تان درست است و به صلح می انجامد، وسايل صلح آميز را برای رسيدن به آرامش و رفاه دارين بکار گيريد. |

