پارلمانِ پالان کوب
نوشته شده توسط بصير تحسين   
 
images/stories/afghan-parliament.gifفهرست اولين، در حقيقت يک لست پيشمرگان بود و ترکيب اصلی کابينه را که رئيس جمهور در نظر دارد، بعداً و پله به پله از رای پارلمان گذشتانده و تحقق خواهد بخشيد.
 
اين ياد داشت به نمايندگی از دولتمداران و حکومت نيست تا از فهرست وزرای پيشنهادی که نزديک به 70 فيصد آن مهر رد از پارلمان گرفت، بدفاع برخاسته باشد. اما جريان و نتيجه رای ولسی جرگه به کابينهء پيشنهادی آقای کرزی سوالات متعدد را ايجاد نموده که به ارائه و تبصره می ارزد.

صرف نظر از عوامل نتيجهء رای، هنوز معلوم نيست که پارلمان افغانستان ميخواسته که با چنين رايدهی چه و کدام موقف را بنمايش گزارد. اين سوال شايد و قطعاً نزد کثيری اعضای پارلمان نيز وجود دارد. مشکل است تا به اجماع نظر در اين مورد رسيد که  پارلمان افغانستان با پس پازدن به موقف گذشته اش در همچو موارد، راه درست و جديد را پيش گرفته است.

پارلمان از بدست دادن نتيجه هفت معتمد و هفده غير معتمد کابينه پيشنهادی چه هدف را دنبال نمود؟ آيا هدف مبارزه با فساد و عدم شفافيت در حکومت آقای کرزی؟ و اگر چنين بود، چرا برخی وزرای را که در باره کار و نحوه اداره آنها نزد عدهء بيشماری و از جمله همين پارلمان سوالهای متعدی وجود داشت، اعتماد کرد و به کرسی نشاند؟

پرسش ديگر نحوهء برخورد و رای پارلمان با سيت پيشنهادی وزرای جديد است که به اصطلاح "درجن بست" رَد گرديد. آنها به کدام يکی از اين علتها رد شدند:
1.    به علت ناتوانی وگذشتهء ناخوب در اداره؟
2.    به علت اينکه در مافيای فساد اداری شامل بودند؟
3.    به علت وابستگی شان به گروه ها و سازمانهای که رئيس جمهور را در انتخابات رياست جمهوری حمايت و موفق ساختند؟
4.    و يا به اين علت که از آنها معرفت و شناختی در پارلمان وجود نداشت؟

بدون ترديد که علل اول، دوم  و چهارم را که در برخی موارد ارائه ميشود، نميتوان عمده شمرد. پس باقی ميماند علت سوم، که بحث گرمی در اين باره جريان دارد و اجماع تحليلگران در اين زمينه دو باور ذيل را ارائه داشته اند:

نخست اينکه رئيس جمهور به کمک گروپ خويش در پارلمان به آنعده حاميانش که متهم به نقض حقوق بشری اند ولی  در ناگزيری در کابينه پيشنهادی حضور داده بود، جواب رد داد و به اين ترتيب خواست که فشاراين اتهام را برخود کم نمايد. و از جانب ديگر به آنها نيز القا نمود که گويا او به تعهداتش پابند بود اما اين پارلمان است که طرح و پيشنهاد او را نپذيرفت.
و دوم اينکه فهرست اولين، در حقيقت يک لست پيشمرگان بود و ترکيب اصلی کابينه را که رئيس جمهور در نظر دارد، بعداً و پله به پله از رای پارلمان گذشتانده و تحقق خواهد بخشيد.

هردوی تحليل فوق را کارشناسانه و متمم يکديگر ميتوان خواند اما آنچه قابل بحث است؛ موضيعگيری، موقف و استقلال پارلمان در تصميم گيری بر مسايل حياتی است که در هردو تحليل زير سوال رفته است، "پارلمان يعنی موم در دست رئيس جمهور" درست همان اتهام قبلی و يونيفرمی که چهار سال است بتن دارد.

پارلمان افغانستان بايد اين موقف خويش را توضيح کند که:

-    آيا ولسی جرگه "کوفت پا را از شقيقه کشيده است"؟ و اگر چنين باشد، آيا چنين موقفی منطقی و فراخور حال اينچنين نهاد است؟
-    با چنين تصميمی که تر و خشک را يکجا سوزانيدند، آيا پارلمان به "پالان" نکوفته است؟
-    تصميم اخير پارلمان نشانه آزادی عمل اوست و يا وابستگی هرچه بيشتر و عميقتر؟
 

ارسال نظرات شما

نام شما:
ایمیل شما:
عنوان:
نظر:
yvComment v.1.22.0
ناشر، ميديوتيك افغانستان
بانر تبلیغاتی
بالاي لوگو كليك كنيد
مسووليت محتوای مطالب نشر شده به نويسندگان آنها مربوط است