"باران این زمانه سیاستمدار بود"
نوشته شده توسط نورالعين - کندز   
 
با دیدن این برنامه‏ها و در ترازو قرار دادن سواد برخی رییس جمهور شونده‏گان، می‏توانستیم خدمت سزا واران بنویسیم که: "مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان."
 
هر شهروندی دارای حقوق گوناگون طبعی و اکتسابی؛ از جمله مدنی است. یکی هم از دسته‏ های حقوق مدنی، حق سیاسی ا‏ست.

در برخی از کشورها پس از به دست آوردن حق، استفاده از آن، آن‎قدر مشکل و گاهی هم برای همه ضروری پنداشته نمی‏شود. در جوامع و نظام‏های مردم سالار، هر شهروند در کنار دیگر مدارهای زنده‏گی، یک سیاستمدار نیز است. اما بیاد داشته باشیم که تنها یک سیاستمدار! نیست.

بر عکس، در کشوری ‏که حق تازه می‏خواهد خود را به صاحب ‎اش بشناساند، و شمار «سیاستمدار» بیشتر از دانشمدار به چشم می‏خورد، استفاده از حق نیز نمی‎تواند بی‏خلل باشد. شگردهای استفاده از حق، بدون در نظر گرفتن وجایب و ضرورت ‏های مدنیت، چالش‏های اجتماعی و بدفرهنگی‏هایی را می‏تواند به میان بیاورد که ما آن را به نظاره نشسته ایم.
چنانچه بیشتر از شش سال پیش،  نخستین انتخابات ریاست جممهوری در حالی برگزار شد که شمار نامزدان آن، یک جدول بزرگ 18 نفری را برای رای دهنده‎گان تهیه کرد. باور‏ها بر این بود که علت تعدد نامزدان، جدید بودن این روند در کشور است و مردم می‏توانند از حقوق شان استفاده کنند و برای به میان آوردن زمینه های بهتر، جویا باشند. ما حق این را نداریم که  با کسی بگوییم برای چه خود را نامزد می‏کند؟ اما از نشانی خودمان(از آدرس یک شهروند)، می توانیم دیدگاه خود را بنویسیم.

 بحث بر انگيز تر از انتخابات اول ریاست جمهوری، در انتخابات امسال که در 29 اسد برگزار شد، بیشتر از شصت و چهار تن اشتهای نامزدی داشتند، اما چهل و یک تن شامل لیست شدند و از مصارف عادلانهء چاپ و نشر پوستر ها، خود را بی‏نصیب نکردند.

سال‎های سال است که در این خانه جای عدالت و صلح خالی ا‏ست. برای به میان آوردن این گونه شرایط لازم است تا آدمان کارا و معقول مردم  دست و آستین بالا بزنند و این  دو گمشده را بر این خانه راه بلد بسازند. اما مزيد کسانی که شامل جدول 41 نفری نامزدان انتخابات امسال بودند، بیشتر از همه انگیزهء به میان آمدن برنامه ‏های تلخ طنزی در تلویزیون‏ها با بازیگری خودشان بودند تا یک نامزد ریاست جمهوری.

با دیدن این برنامه‏ها و در ترازو قرار دادن سواد برخی رییس جمهور شونده‏گان، می‏توانستیم خدمت سزا واران بنویسیم که:« مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان.»

 یکی از شرط ‏هایی ‏که در قانون انتخابات پیشبینی شده است، تحويل‏دهی ده هزار کارت رای‏دهی حامیان نامزد، از سوی نامزد شونده، به کمیسیون انتخابات است که چهل و یک تن با تکمیل کردن این شرط در کنار شرط‏ های دیگر، اسب رقابت زین کردند.

و اما حالا، اگر به نتایج مقدماتی انتخابات امسال که از سوی کمیسیون مستقل انتخابات اعلام شده، نگریسته شود، دیده می‏شود که تنها چهار تن از نامزدان توانسته اند بالاتر از یک درصد آرا را به دست آورند و باقی 37 تن - که  شماری از آنها به نفع دیگران گذشتند- نتوانسته اند حد اقل یک درصد رای بیاورند.

استفاده از حقوق و از جمله حق نامزد شدن را کسی منتفی نمی‏تواند بداند، اما گپ «شرم‏آورتر!» از این قرار است که به جز از 16 تن از نامزدان این دورهء ریاست جمهوری، هیچ‏کدام نتوانسته اند به اندازهء کارت‎های کاپی شده رای‏دهی، که به کمیسیون مستقل انتخابات تحویل داشته اند، رأی بیاورند.

شاید کمی ای اشتراک مردم در انتخابات، نبود امنیت، تقلب و ... بهانه ‎هایی باشند که این نامزدان برای سرپوش گذاری به آبروی رفته شان به پیش بکشند. اما آیا همهء کسانی که به این نامزدان رای می دادند، همان ده هزار نفر بودند که نیمه و يا قسمت اعظم ایشان در نقاط نا امن زنده‏گی می کردند؟

مصارف چاپ عکس و ... نامزدان به قول کمیسیون مستقل انتخابات، دو میلیون دالر خوانده شده است. به این ترتیب شمار آنانی که نتوانسته اند تنها ده هزار رای بیاورند، بر بنیاد نتایج، 16 تن اند که مليونها افغانی زیان مالی به بار آوردند.

و در اخیر، کشوری که در طول تاریخش توانسته است جنگ، بی عدالتی، دزدی و غارت دارایی هایش را تحمل کند و عاملان آن‏ها را نمی‏تواند استفراغ کند؛ شک نيست که  میلیون ها افغانی زیان و ده‏ ها نامزد بی‎مسوولیت را آزادانه می‎تواند نفس بکشد.
 

ارسال نظرات شما

نام شما:
ایمیل شما:
عنوان:
نظر:
yvComment v.1.22.0
ناشر، ميديوتيك افغانستان
بانر تبلیغاتی
بالاي لوگو كليك كنيد
مسووليت محتوای مطالب نشر شده به نويسندگان آنها مربوط است